Νόμος για την ανακύκλωση ή για την επιβολή της καύσης σκουπιδιών;

Στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης του σχεδίου νόμου του ΥΠΕΝ, που μόνο επιφανειακά στοχεύει στην ανακύκλωση, το ΔΥΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ κατέθεσε και δημοσιοποιεί τα σχόλιά του. 

Κεντρικό σημείο του κειμένου των σχολίων είναι η εκτίμηση πως η συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία αποτελεί συνέχεια της έγκρισης του νέου εθνικού σχεδίου διαχείρισης αποβλήτων (ΕΣΔΑ), με το οποίο η κυβέρνηση της ΝΔ έσπευσε να καταργήσει αμέσως το ΕΣΔΑ του 2015, αλλάζοντας πλήρως τη φιλοσοφία του, ξαναγυρνώντας στο συγκεντρωτισμό, στις ιδιωτικοποιήσεις, στις σχέσεις «συμπάθειας» για τα σύμμεικτα, στη συγκρατημένη στάση απέναντι στην ανακύκλωση και, κυρίως, στην επαναφορά του μοντέλου της καύσης. Αφού πρώτα είχε φροντίσει να εντάξει -με έμφαση- την καύση απορριμματογενών υλικών στο Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ), που κυρώθηκε στις 31/12/2019.

Μόνο κάτω από αυτήν τη σκοπιά μπορεί να αντιμετωπιστεί το, υπό διαβούλευση, σχέδιο νόμου, που επιχειρεί μια αντίστοιχη «τακτοποίηση» και στον τομέα της ανακύκλωσης, παρότι το έδαφος είναι, ήδη, «στρωμένο» από το ν. 4496/2017 της προηγούμενης κυβέρνησης. Η επίκληση της ενσωμάτωσης των οδηγιών 851 και 852 του 2018 (άραγε, γιατί όχι και της 850 για την ταφή;) αποδεικνύεται ένα καλό πρόσχημα για την παγίωση της κυριαρχίας των ιδιωτικών συστημάτων «εναλλακτικής» διαχείρισης συσκευασιών και για την επέκταση της λογικής της καύσης, εκτός από τα προϊόντα της επεξεργασίας σύμμεικτων απορριμμάτων σε μονάδες μηχανικής επεξεργασίας και στα υπολείμματα των Κέντρων Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών (ΚΔΑΥ). Το ΔΥΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ, από το 2016, έχει επισημάνει αυτήν την επιδίωξη, αποκαλύπτοντας δημόσια την προσπάθεια της εταιρείας WATT ΑΕ να επανασυστήσει το καμένο ΚΔΑΥ στη Φυλή, ως μονάδα «διαλογής», που θα παράγει και καύσιμη πρώτη ύλη.

Υστερόγραφο

Με την ευκαιρία και παρότι δεν είναι θέμα προτεραιότητας αυτήν τη στιγμή, το ΔΥΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ θα ήθελε να βάλει στο τραπέζι του ενδο-κινηματικού προβληματισμού το γεγονός της αποφυγής στήριξης -ακόμη και της απαξίωσης, αν όχι της καταγγελίας- της πρότασης της αποκεντρωμένης διαχείρισης με έμφαση στην πρόληψη και στην προδιαλογή, από ένα καθόλου ευκαταφρόνητο κομμάτι του κόσμου των κινημάτων. Μιας συλλογικής, κινηματικής πρότασης που σε δύσκολες στιγμές λειτούργησε σαν ο βασικός αντίλογος στους κυβερνητικούς και εργολαβικούς σχεδιασμούς. Στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα;

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο του σχολιασμού

Φυλή δεν είναι μόνο ο ΧΥΤΑ - Ο «αμαρτωλός» και κρίσιμος ρόλος του ΕΜΑΚ

Η πραξικοπηματική απόφαση 248/2018 της ΕΕ του ΕΔΣΝΑ, προϊόν της σύμπλευσης Πατούλη - Δούρου, για την προκήρυξη διαγωνισμού για την κατασκευή και λειτουργία νέου ΧΥΤΑ στη Φυλή, ξανάφερε στο φως την κατάσταση που επικρατεί στην εγκατάσταση της Φυλής, από το 1968, που άρχισε να δέχεται τα σκουπίδια της Αττικής, μέχρι σήμερα. Τι συμβαίνει, αλήθεια, στη Φυλή;

Ας μιλήσουμε με τα δεδομένα του 2018. Με μια συνολική ποσότητα αστικών στερεών αποβλήτων (ΑΣΑ) 1.820.000 τόνων, στην εγκατάσταση της Φυλής οδηγήθηκαν όλα τα σύμμεικτα, δηλαδή 1.737.000 τόνοι ή το 95,44% του συνόλου των ΑΣΑ της περιφέρειας Αττικής!!! Ένα ισχνό ποσοστό, της τάξης του 4,56%, οδηγήθηκε στα ιδιωτικά συστήματα ανακύκλωσης - «εναλλακτικής διαχείρισης»  (συσκευασίες μπλε κάδου, ηλεκτρικές συσκευές, μπαταρίες κλπ.). Από αυτά που πέρασαν την πύλη της εγκατάστασης της Φυλής, 1.420.000 τόνοι οδηγήθηκαν κατευθείαν στο ΧΥΤΑ και άλλοι 317.000 τόνοι στο εργοστάσιο επεξεργασίας (ΕΜΑΚ). Από τα «προϊόντα» του ΕΜΑΚ αξιοποιήσιμα, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, μπορούν να θεωρηθούν μόνο οι 66.000 τόνοι, ενώ -το πιο τραγικό απ’ όλα- 183.000 τόνοι οδηγήθηκαν από την πίσω πόρτα στο ΧΥΤΑ! Με λίγα λόγια, 1.603.000 τόνοι ή το 88,08% του συνόλου των ΑΣΑ της περιφέρειας Αττικής θάφτηκαν στο ΧΥΤΑ Φυλής.

Με τα μεγέθη αυτά, είναι επόμενο ο ΧΥΤΑ Φυλής να θεωρείται ο μεγαλύτερος σε όλη την Ευρώπη και το ΕΜΑΚ το μεγαλύτερο εργοστάσιο επεξεργασίας σύμμεικτων απορριμμάτων. Είναι προφανές, υποθέτουμε, για ποιο λόγο αυτές οι δύο θηριώδεις εγκαταστάσεις αποτελούν ένα αδιάσπαστο σύνολο: το ΕΜΑΚ χωρίς το ΧΥΤΑ γίνεται ακόμη περισσότερο προβληματικό και, από την άλλη, ο ΧΥΤΑ είναι ο δυνατότερος πόλος έλξης για δραστηριότητες σαν αυτή του ΕΜΑΚ. Δεν μας κάνει, λοιπόν, εντύπωση ότι μαζί με την κατασκευή νέου ΧΥΤΑ στη Φυλή, προωθείται και η επέκταση της δυναμικότητας του ΕΜΑΚ, ώστε να μπορεί να δέχεται 450.000 τόνους/χρόνο! Το σχέδιο των τευχών δημοπράτησης της επέκτασης του ΕΜΑΚ «εγγυάται» τη λειτουργία του μέχρι το 2030. Για το νέο ΧΥΤΑ δίνουν χρόνο ζωής μέχρι το 2025, αλλά ποιος πιστεύει ότι δε θα λειτουργεί το ΕΜΑΚ χωρίς το ΧΥΤΑ.

Οι «νεκροθάφτες» της Δυτικής Αττικής απειλούν με νομικές διώξεις

Είναι απορίας άξιο με πόσες ακόμη απαράδεκτες αποφάσεις και ενέργειες σκοπεύει να ολοκληρώσει την τρέχουσα θητεία της η διοίκηση του ΕΔΣΝΑ και της περιφέρειας Αττικής. Τελευταίο κρούσμα η «εξώδικη διαμαρτυρία, δήλωση, πρόσκληση» του πρωτοκλασάτου στελέχους της ΕΕ του ΕΔΣΝΑ κ. Βρούστη, κατά του Θωμά Μπιζά, μέλους του ΔΥΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ. Στο Θ. Μπιζά καταλογίζεται η αναδημοσίευση, στο προσωπικό του ιστολόγιο, πρόσφατης ανακοίνωσης του ΔΥΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ, με τίτλο: «Οι άνθρωποι της κ. Δούρου χρησιμοποιούν τον κορεσμό του ΧΥΤΑ Φυλής, για να εξυπηρετήσουν επιχειρηματικά συμφέροντα». Του ζητείται να ζητήσει συγνώμη, να αποκηρύξει την ανακοίνωση του ΔΥΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ και να σταματήσει στο εξής να φιλοξενεί δημοσιεύματα που τον θίγουν, μέσα από το ιστολόγιό του.